Voorwoord: Leuk is anders

De beurs houdt niet van onzekerheid. Dat is geen geheim. Zodra er ergens in de wereld een conflict oplaait, reageren markten vrijwel onmiddellijk. Koersen bewegen, olieprijzen schieten omhoog, goud wordt opgezocht en beleggers worden voorzichtiger. Dat zagen we ook nu weer gebeuren na de Amerikaanse aanval op Iran. De spanningen in het Midden-Oosten namen toe en de markten deden wat ze in zulke situaties altijd doen: ze ademden even scherp in. Maar juist op dat soort momenten wordt een oude beurswijsheid opvallend actueel: “Koop als de kanonnen donderen en verkoop als de vredesbazuin schalt.” En nog een mooie andere is: “Wees alleen hebzuchtig als anderen bang zijn.” Of anders gezegd: “Koop van witte gezichten.” Die gedachte is eenvoudiger dan ze lijkt. Wanneer iedereen enthousiast is en koersen maandenlang stijgen, lopen waarderingen vaak op. Optimisme zit dan al in de prijs verwerkt. Maar wanneer angst toeslaat en beleggers risico afbouwen, worden ook goede bedrijven soms zonder onderscheid lager gezet. En daar ontstaat ruimte. “Het kopen van aandelen aan het begin van een groot conflict heeft in meer dan 70% van de gevallen over een jaarhorizon een positief resultaat opgeleverd,” zo schreven de analisten van Jefferies. Een droomtijd. Terwijl ik dit schrijf, loop ik al onze analyses in het magazine opnieuw door. Niet vanuit paniek. Niet vanuit nervositeit. Maar vanuit discipline. Waar zitten mogelijke risico’s als energieprijzen stijgen? Welke bedrijven worden geraakt door hogere inputkosten? Wie kan die kosten doorberekenen? Wat betekent dit voor marges? En belangrijker: wat betekent dit voor de rente?

Tegelijkertijd verschijnen er nieuwsberichten op mijn scherm. Inflatie in Europa loopt weer iets op. In de Verenigde Staten blijkt zij hardnekkiger dan gehoopt. Dat is geen detail. Inflatie betekent in essentie dat geld langzaam aan koopkracht verliest. Spaargeld wordt minder waard. Obligaties komen onder druk als rentes stijgen. Centrale banken krijgen minder ruimte om snel te verlagen. Maar er is ook een andere kant. Aandelen vertegenwoordigen bedrijven. Bedrijven bezitten activa. Machines. Vastgoed. Merken. Technologie. En vooral: prijszettingsmacht. Goede ondernemingen kunnen stijgende kosten doorberekenen. Zij groeien mee met de economie. Zij corrigeren op lange termijn de inflatie. Door de geschiedenis heen zie je dat aandelen op termijn bescherming bieden tegen geldontwaarding. Niet iedere dag. Niet iedere maand. Maar structureel wel. Daarom kijken wij nu niet naar de krantenkop van vandaag. Wij kijken naar balanssterkte. Kasstromen. Prijszettingsmacht. Schuldpositie. Internationale spreiding. Markten bewegen. Dat hoort erbij. Inflatie fluctueert. Rentes reageren. De recente onrust zorgde voor volatiliteit op de beurs. Dat is logisch. Grote partijen verschuiven in zulke periodes tijdelijk kapitaal richting veiligheid. Energie en goud profiteren, terwijl cyclische aandelen en technologie onder druk komen. Dat is geen systeemcrisis. Het is een klassieke risk-off beweging. En wie verder kijkt dan de krantenkoppen van vandaag, ziet dat de fundamenten onder de economie niet zijn verdwenen. De arbeidsmarkt blijft sterk. Consumenten blijven besteden. Bedrijven investeren. De technologiesector, die eerder flink was teruggevallen, laat tekenen van herstel zien. Onder de oppervlakte is er rotatie, geen ontwrichting.